24 augustus 2025

Naar Lienen

We hebben de - voor ons - best wel lange reis naar Bled in vijf stukken opgedeeld, onze eerste etappe is naar Lienen. In mei 2016 hebben we ook hier op de camping gestaan wat ons prima bevallen is. Aardige mensen, spreken ook goed Nederlands, heel net sanitair en fraaie ligging.
We hebben eerst nog wat in de caravan in te laden en het is al half twaalf als we vertrekken. Het is natuurlijk allemaal auto-snelweg en dus behoorlijk saai, echter vandaag moeten niet voor ons kijken, niet naast ons kijken, maar omhoog: wat heeft de natuur voor ons een schitterend schouwspel aan de hemel getekend. Gelukkig is het niet druk ... er zouden nog ongelukken van komen. En natuurlijk kan Emmie het niet laten, ziet ze een boederij of een paar koeien, dan wordt er weer volop geknipt. Het is nog geen half drie als we op de camping staan. Het is prima weer, zonnig maar wel een beetje fris.
Morgen weer een etappe.

25 augustus 2025

Naar Kirchheim

Vandaag doen we 250 km, een stukje meer dan gisteren toen we 175 km hadden, het wordt een rit naar Kirchheim. We hebben gekozen voor Camping Seepark. We gaan zien of dat een goede keus is. De eerste kilometers gaan door Bad Iburg en Glane waar we langs een aantal fraaie bouwwerken komen, er wordt weer 'geknipt'. Dan de 33 op naar het zuiden, helaas, weer vierbaans snelweg, weinig afwisseling, voldoende saai om onderweg in slaap te vallen. De 'zeven heuvelen' bij Kassel houden ons wel weer bezig, vrachauto's die dan weer langs je heen schieten, dan weer met amper 50 km/u voor je rijden.
De camping vinden we vlot en de zeer gastvrije 'baas' laat zelfs zijn eten even staan ons te helpen en een plaats te wijzen. Het is net na drie uur als we - hoe oubollig kun je het hebben - aan de thee zitten. Dan is het tijd voor een bezoekje aan Kirchheim en een paar boodschappen. Natuurlijk hoort daar ook een ijsje bij.

We herkennen natuurlijk niks in Kirchheim, maar je ziet aan alles dat het een echt dorp is geweest met een flink aantal stadsboerderijen. Sommigen zien er goed en onderhouden uit maar de meesten zijn in verval, jammer. Wat ons doet rillen is een honden trimsalon met de naam: Dogs & Bubbels, belachelijk... Terug naar de car, morgen weer een etappe.

We waren - ooit lang geleden - ook in Kirchheim: we maakten met mijn ouders een reisje door Duitsland, langs Hameln, Bodenwerter, Bad Carlshaven en we overnachtten in een B&B. Dat B&B dat vonden Pa en Moe maar niks, dus in Kirchheim gingen we naar de VVV - die had je toen nog - en vroegen om een vakantiehuisje, dat was er en vanuit dat huisje gingen we o.a. naar Fulda naar Bonifacius enz.

26 augustus 2025

Naar Berg bei Neumarkt in der ObernPfalz

Vandaag weer een - voor ons - flinke etappe, 285 km naar de camping Berg. De reis gaat al heel snel weer over de snelweg, het weer is goed, zonnig en steeds wat warmer. Het aantal picknick plaatsen is groot en dus alle ruimte voor koffie, maar laat er bij ons nou net geen bankje staan. Even toiletteren en we gaan weer. De kilometers gaan onder ons door en de minuten tikken weg. Maar pas op, als je de minuten gaat tellen, dan duurt het lang.
Lunchtijd, op een drukke P-Plaats is nog net ruimte voor ons, maar er zijn velen die moeten doorrijden of op de rijbaan staan.
Dan, bijna bij Nürnberg, gaat het mis, vijf banen worden vier, worden drie, nog geen probleem, maar dan staat alles stil en blijft ook stil staan, er gaat een kwartier voorbij en we schieten nog geen 100 meter op. Ik zie dat er een afslag komt, kan me niet schelen waarnaartoe, we gaan de 3 af, de overigens beruchte 3. Dan zitten we midden in de stad, een grote stad, Nürnberg. Met al zijn voordelen en nadelen, verkeerslichten, voetgangers, fietsers, bussen en tram. Maar we gaan vooruit, langzaam maar zeker, de stad weer uit, richting Altdorf.
We komen Altdorf binnen net bij de Edeka, een gelukje, dus.... eerst de noodzakelijke boodschappen. Dan ,dwars door het dorp, naar de benzinepomp, hè hè. En het moet gezegd, zonder Mw. Tomtom was het niet zo goed gelopen, pluimpje....
Op de camping Berg is voldoende plaats maar die nieuwe stroompalen, hoe werkt dat nou...? Na enig zoeken, lukt het, stekker er in, naar een betaalpaal, tik je plaatsnummer in, gooi er een euro of twee in... en je hebt stroom... Hoe gemakkelijk wil je het hebben, nou helemaal niet makkelijk dus.... doe gewoon drie euro bij de staan plaats op... geen elektronica nodig. En o ja, voor ik het vergeet, als midden in de nacht je stroom dus op is, hoe vindt je dan de benodigde euro?
Welterusten.

27 augustus 2025

Naar Piding, camping Staufeneck

We hebben goed geslapen maar zijn moe... Hoe kan dat nou? Na een kop koffie, pakken we in en gaan op weg. Al heel snel zitten we op de snelweg en Mw. Tomtom wijst ons de weg, maar zo ingesteld dat we niet langs München gaan. Bij München is het altijd heel erg druk, vaak ongelukken en altijd wegwerkzaamheden. We volgen de route langs Regensburg. Er is tijd en plaats voor een kopje op een echte stenen picknickbank. Het is best saai op de snelweg maar je schiet snel op.
Maar laten we het eens hebben over dat asfalt, grijs of donkergrijs, soms heel stil, vaak een naar geluid, met ribbels overdwars, soms met sleuven voor de afvoer van regenwater, vaak mooi glad maar soms met grote gaten en hobbels. Je ziet wel asfalt is ook een studie en een vak.
We gaan richting Landshut en van daar over de 299. Het is een prima twee-baansweg maar nergens een plaats voor de lunch, dan opeens opzij van de weg een kiesgrube en daar vertrekt net een camper, dus... een heerlijk plekje.
We komen door Unterneukirchen en door een fraaie heuvelachtige natuur. In Palling moeten we plotseling linksaf een smalle straat in. Onmiddelijk denken we weer aan TomTom karrespoor zoals we dat zo vaak gehad hebben. Het begint ook echt als een karrespoor, maar dan gaat de weg 11% omhoog, de RAV kan het niet in de tweede versnelling trekken. Bizar, als we dan eindelijk 'boven' zijn gaan we al weer omlaag, ook 11%, nu met een flink aantal tegenliggers, dus zou het toch een 'normale' weg zijn. Na heel veel bochtjes en heuveltjes en dorpjes komen dan eindelijk op de autobahn naar Salzburg en een kwartier later staan we op de camping Staufeneck waar een oude man in golfkar ons de weg wijst, plaats 8 voor twee dagen.

28 augustus 2025

Piding, camping Staufeneck

Vandaag een vrije dag, geen reizen en geen excusrsies.... of toch. Na een hele ochtend niets doen, beetje koffie drinken, een drankje, een puzzelboekje... besluiten we om na de lunch naar Bad Reichenhall te gaan, een - niet onaanzienlijk - stadje aan de overkant van de rivier de Saalach, waaraan de camping ligt. In het centrum is het steeds voor bepaalde tijd parkeren dus staan we gewoon ergens in een straat iets buiten het centrum. Het is prima weer, fijn wandelweer, dat wandelen hebben we de laatste dagen sowieso te weinig gedaan. We komen langs de St. Zeno kerk, die flink in de steigers staat en niet open is. Door naar het toeristen bureau.
De Mw. van het toeristen bureau is bijzonder behulpzaam, we krijgen een stadskaart en een folder met een overzicht van een groot aantal bezienswaardigheden. Ze noemt de Salina, een zoutmuseum, dat om drie uur de laatste rondleiding heeft. En ze tipt het Mozartkugel café waar je heerlijke koffie kunt krijgen. We slenteren - tijd genoeg - langs het Köningkliches Kurhaus, de Evangelisch Luterische stadskerk en door het gezellige uitgaansgebied.
Het loopt inmiddels tegen drie uur en we gaan snel op zoek naar het Salina museum. We komen echter uit bij het bijzonder fraaie Stadhuis. Waar is dan die Salina? We vragen een mevrouw of ze van 'hier' is, nee zegt ze, we zeggen dat we de Salina zoeken, dan wijst ze ons de weg. Het is precies vijf voor drie, als we bij het museum naar binnen lopen voor de laatste rondleiding. De mw. achter de balie lijkt geen haast te maken.
Ik zie een grote houten klok met houten wijzers die op elf uur staan, ik vraag: Is er geen rondleiding om drie uur. Jawel zegt ze, maar het is pas vijf voor drie. Als ik dan zeg dat het wel verwarrend is, zegt ze: die klok gebruiken we niet meer, we gebruiken nu de digitale klok die buiten staat maar die is kapot..... Wie het snapt mag het zeggen.
Dan kijkt ze ons aan en vraagt wilt u met de rondleiding mee? Jazeker is onze reactie. Ze kijkt opnieuw naar ons - we hebben een korte broek aan en een t-shirt met korte mouwen - en zegt: Het is wel koud daar hoor, het is 100 meter onder de grond en het is er 12 graden, heeft u geen jas of zoiets..... We zijn daar inderdaad niet op gekleed, wisten wij veel... We bedanken haar voor het goede advies, een reumapatient en een koulijder moet je niet een uur lang in 12 graden laten vertoeven.
We gaan verder, naar de thee resp. koffie, met gebak bij de Mozartkugelbakker. Het smaakt wel maar was ons iets te groot, wat een stuk gebak...
Dan begint het te regenen, eerst een beetje natuurlijk en dus wordt het tijd de auto op te zoeken, voordat het erger wordt. Als we langs een "Nail & Beauty" salon lopen hoor ik zeggen: Die nails gaat wel lukken hoor mw.
Nog even tanken, nog een paar boodschappen - we eten pizza - en naar de car...
Morgen weer een reisdag...naar Bled.

29 augustus 2025

Naar Bled

Het is in Piding een hele kunst om van de camping Staufeneck op de snelweg A3 te komen richting Villach. We hebben eerst een invoegstrook op een lokale weg (70 km/u) van twee meter. Dat is best lastig met een auto met zware caravan. We wachten rustig af tot er niets aan komt.... dat duurt wel even. Dan eindelijk op de weg, zegt Mw.Tomtom te laat dat we er - al weer - af moeten en missen we een noodzakelijke afslag en gaan richting Bad Reichenhall. Snel die afslag genomen... maar dan? Dus - mondeling - Mw. een nieuwe route opgegeven. We hebben geluk, waar we moeten kiezen voor links of rechts, zegt ze net op tijd: rechtsaf. Dan gaat het verder voorspoedig en kunnen we op de 3 tot 'rust' komen. Na een drie kwartier is daar een P en tijd voor koffie. Onderwijl worden de vergezichten steeds mooier, grijze bertoppen die zich hullen in stoom-wolken onder een hemel met schitterend witte wolken. Geniet, ook van de reis en het uitzicht.
Dan komen we bij de tol-poortjes voor de Tauern snelweg. We hebben een vignet en zouden dus gewoon moeten kunnen doorrijden, maar er is geen apart poortje voor vignetten en dus achteraan aansluiten... Als we dan aan beurt zijn gaat het poortje voor ons direct open... dat dan weer wel...
De andere kant op is het al een hele tijd afzien en hommeles. Een eindeloze rij staat te wachten, geen feest voor hen, is dit ons voorland als we terug willen...? In de tunnels is het altijd extra opletten, de Tauerntunnel is 6 km, de Karawanken is bijna 8 km. Ach, ooit reden we door de Laerdaalstunnel, 25 km, dan zijn dit toch maar kleintjes.
Het is toch bewonderenswaardig, hoe de mens in staat is zulke lange tunnels te maken. Ooit gewoon met hamer en beitel, gewoon volhouden, mag gewoon 9 jaar duren... Hoezo gewoon!
We zoeken een picknick plaats, die is er niet echt, dus gewoon op een enorm parkeerterrein op een BUS-plaats, stoelen naar buiten, tafeltje erbij in het zonnetje, heerlijk. Tja, in een camper is dat weer gemakkelijker.
De weg door Bled is heel druk, het lijkt vandaag wel gratis, zo veel mensen op straat, maar het is ook schitterend weer, na een enorme plensbui afgelopen nacht en vanmorgen.
Voor de slagboom van de camping staat een lange rij en het duurt een 'eeuwigheid' voordat het wat opschiet, toch is het wel goed georganiseerd, paspoort getoond, kenteken genoemd, in de auto gestapt en de slagboom gaat open, naar plek 64. Een hele grote plek, dus gestechel over hoe de caravan nou moet staan.... Uiteindelijk wint de elektro-kabel, die is niet lang genoeg en ook de car blijkt heel scheef te staan. 5 meter verderop staat we prima, wel een beetje natte bodem....
We maken kennis met de reisleiders en een aantal reisgenoten, het lijkt een gezellige groep te worden, ofschoon de helft is pas binnen....
's Avonds zitten we de hele avond in een enorm onweer met bliksem en flink gedonder en knetterende regen op ons dak. (Ook op het dak van anderen natuurlijk hèhè.) Tot morgen.

30 augustus 2025

Bled

Vandaag lekker uitslapen, nee, dat is er niet bij, na het badderen en het ontbijt spoeden we ons naar de Super Mercado in Bled, want vanmiddag zijn er andere plannen. Maar er zijn er meer op dat idee gekomen, het parkeerterrein voor de Mercado is helemaal vol, we moeten wachten tot er iemand wegrijdt. Heb je dat weer....
Binnen is het groot, maar gelukkig niet zo als bij de Intermarché in 'La douce France'. We vinden snel onze boodschappen en een heel vriendelijke mevrouw - die prima engels spreekt - helpt ons bij de self-scan. Met gevulde tassen keren we 'thuis-waarts' en is het koffietijd. De zon schijnt en het is heerlijk toeven onder de schaduw van een boom, boekje erbij.
We nodigen een 'buurman'/ reisgenoot uit voor een kopje koffie, altijd goed om met reisgenoten over 'van alles en nog wat' te praten.

Echter na de lunch verandert het weer en valt er zelfs wat regen, nou ja goed voor de droge natuur zeggen we dan maar. Als het droog is geworden, schijnt ook de zon weer volop en is het heerlijk wandelweer. Een half rondje rondom (taalkundig kan dit niet, een half rondje is geen rondje) het meer van Bled is goed te doen. Er liggen best veel mensen op het kleine strandje en de ligweide en er wordt zelfs gezwommen - ofschoon het water wat koud lijkt.
Na de welkomst bespreking - die drie keer uitgesteld is vanwege regen - hebben we een gezamenlijk welkoms diner in het restaurant van de camping. Het is super gezellig en het eten is ook prima - voor sommigen een beetje veel. Het is al tegen half tien als we weer in de car zitten.
Morgen een vrije dag en feitelijk de eerste volle dag van de groepsreis door Kroatië - want Bled ligt in Slovenië.

Eerste week reis Kroatië.

Terug naar Kroatië reis

Terug naar Gerritsma-site